ریحانه

از وقتی فرشته ی نازم در درونم رشد میکرد و بزرگ میشد، نه! از خیلی وقت قبلتر مشتاق کتابهای تربیتی بودم و شوق پرورش یک انسان ویژه در درونم شعله میکشید. کتابها زیاد بودند ولی شوق من افزونتر و در این راه از شیوه های تربیتی مدرسه ی علوی و مرحوم استاد کرباسچیان بسیار بهره بردم. در آن کتابها چیزهایی نوشته بود که خیلی به مزاق خیلی ها خوش نمی آمد! هنوز دارد شیر میخورد؟ چقدر بغلش میکنی بغلی میشود ها! و ... . از هیچکدامشان گله ندارم. آنها میخواستند فقط و فقط کمک کنند و دلسوز من بودند. شک ندارم. ولی من خوب میدانستم چه میکنم و خوشبختانه همسر مهربانم هم در این راه پشت به پشتم داده و نظراتم را میستود. بزرگان این علم در کتب متعدد به صراحت بیان کرده بودند...

دومین فرشته ی خانواده هم قدوم مبارکش را بر زمین نهاد و خوشحالی ما را افزون کرد. مشیت خداوندی بر این قرار گرفت که دومین فاطمه در بیمارستان نجمیه به دنیا بیاید، در آغوش پرمهر مادر و پدر مهربانش ببالد، به مدرسه برود. و در اولین روز مدرسه معلم نگاهی با تعجب به لیست اسامی بیندازد. بپرسد: فاطمه ی چی؟ و دختر ناز ما انگشتان کوچکش را بالا ببرد و بگوید: خانوم اجازه؟ متفقهی! اصلا انگار این جزء جدایی ناپذیر اول مهر بود. انگار اول مهر را با این ویژگی اش به یاد می آورم. فاطمه ی عزیزم ببال و بالا برو. همانجا که روزی بالهایت را نزد پروردگارت به ودیعه نهادی تا بازگردی و بازپس گیریش و دوباره فرشته ای شوی بر فراز آسمانها. باز هم سپاسگزارم پروردگار مهربان...

سه شب قبل درست در چنین ساعاتی یک فرشته گامهای کوچکش را بر زمین نهاده بود تا همه ی ما را غرق در شادی کند. باشد در آینده گامهای بزرگی بردارد آنچنان که شایسته است. قدمش پرخیر و برکت و تک تک لحظاتش بهترین ها باشد آنچنان که خداوند خود داند و بس. به دنبال فرصت میدوم تا امانم دهد عکسهای گل خوشبویم را در کنار دوست جدید و دوست داشتنی اش برای دوستانی که دوستمان دارند، هدیه کنم. باشد وقتی و ساعتی و درنگی.

خدا خود بهتر میداند که این روزها بر من چه میگذرد. هر روز نزدیکتر میشویم به بار آخری که از شیره ی جانم مینوشی. و دوست دارم بدانی که چقدر دلتنگ این روزها و شبها خواهم شد. و باران باران اشک ... . غمم را میکاهم با فکر اینکه دیگر برای خودت بانویی شده ای بی نیاز از شیر من و اینکه خداوند توانم داد تا معجزه ای را در آغوشم بپرورم چنین بی نظیر. چه کنم مهربان حسرت این نگاهت را و بوییدنت را و در آغوش کشیدنت را و پرکشیدن تا آن دور دستها را؟ خدایا چه کنم با این دلتنگی؟

علیرضای عزیزم:   فاطمه ی نازم: قدمهایتان پرخیر و برکت، روزیتان همیشه جاری چون آب روان و سایه ی پدر و مادر مهربانتان بر سرتان مستدام باد. ...

سرگرم کارهای روزمره ام. چه میدانم! ناهار! شام! ظرفهای نشسته! خانه ای که در عرض پنج دقیقه کن فیکون میشود! و ... . میبینم فرشته ام مشغول بازی ست. سرک میکشم در کارش ببینم چه دارد امروز برایم. میبینم سر پازل های دو تکه اش نشسته. همه را درست کرده، باز که میخواهد خرابشان کند میگوید: خانوم مُرگه (مرغ) ببخشید! هاپو ببخشید! جوجو ببخشید! آقا ابسه (اسب) ببخشید! ببعی ببخشید! آقا گابه (گاو) ببخشید!   و من چگونه بگویم کجای آسمان میروم و کدام ستاره را میچینم. خداوندگار مهربانیها را سپاس برای این فرشته ی کوچک مهربان دوست داشتنی که خوشبختیمان را کامل کرد. ...

تعداد بسیاری از دوستان مهربان اسم کتابهای تربیتی ای که مطالعه کرده ام و پرمطلب یافتمشان را پرسیده اند. گفتم اینجا بنویسم تا برای همه قابل دسترسی باشد: سری کتابهای تربیتی دانه، نشر صابرین را بسیار میپسندم. البته این نکته را یادآوری میکنم که نویسندگان این کتب همگی خارجی هستند و بعضی مطالب فرهنگی، مغایر با اعتقادات و فرهنگ ماست که باید با ریزبینی و دقت بسیار کشف و تصحیح شود. که اینکار مستلزم مطالعه ی زیاد در این مورد است تا بتوانید این موارد را پیدا کنید. باز هم تصریح میکنم که این معرفی صرفا به خاطر پرسش دوستان مهربان از من بوده نه اینکه من صلاحیت معرفی داشته باشم. البته در ابتدا که به دنبال کتب تربیتی بودم و تجربه ای نداشتم در زمینه ی ان...